Berbat Bir Final Neden Bütün Kitabı Çöpe Attırır?
Dört yüz sayfalık harika bir roman okudunuz. Günlerce uykusuz kaldınız. Karakterlerle ağladınız, katilin kim olduğunu bulmak için zihninizi yordunuz. Ve nihayet son sayfaya geldiniz. Yazar şöyle bir son yazmış: "Ve aniden gözlerini açtı. Hepsi bir rüyaymış."
O an kitabı duvara fırlatmak istersiniz. Sanki biri sizden günlerinizi çalmış, sizi kandırmış gibi fiziksel bir öfke hissedersiniz. Sadece "Beğenmedim" deyip geçemezsiniz, o kitaba karşı gerçek bir kin duyarsınız. Game of Thrones'un final sezonunu izleyen milyonlarca insanın hissettiği o devasa hayal kırıklığını hatırlayın.
İyi ama, alt tarafı kurgu bir hikaye için neden bu kadar gerçek bir öfke yaşıyoruz?
Beynimizin Yaptığı Yatırım
Biz bir hikayeye başladığımızda beynimiz o hikayeyle bir sözleşme imzalar. Yazar bize bir sır (veya bir amaç) verir. Anlatı Mühendisliğinde bu büyük sırra "Vakum Değişkeni" denir. Beynimiz bu boşluğu (vakumu) doldurmak için sayfa sayfa enerji harcar, dopamin salgılar, tahminler yürütür. Kısacası beynimiz o hikayeye devasa bir "bilişsel yatırım" yapar.
Eğer kitabın sonu zekice tasarlanmışsa, beynimiz büyük bir ödül almış gibi rahatlar. Ama yazar o 400 sayfalık yatırıma "hepsi bir rüyaydı" gibi ucuz, tembel ve anlamsız bir finalle cevap verirse, sistem çöker!
Entropi: Hikayenin Isı Ölümü
Yani o kitabı duvara fırlatma isteğiniz sadece edebi bir eleştiri değil, beyninizin "Benim enerjimi çaldın!" isyanıdır. Başarılı yazarlar sadece iyi başlangıçlar yazanlar değil, beynimizin o yatırımına saygı duyup borcunu harika bir finalle ödeyen mimarlardır. Bu zihinsel sözleşmelerin nasıl çalıştığını merak ediyorsanız,
Keywords: Kitap sonları, kötü finaller, Anlatı Entropisi, Vakum Değişkeni, okuma psikolojisi, beyin ve edebiyat, dizi finalleri, Game of Thrones finali, Levent Bulut.
Yorumlar
Yorum Gönder